साहित्य

जिवनको पाटो

By Bala Adhikari

June 28, 2018

–मुस्कान

के हो गद्य ? कविताको के हो सार ? ज्ञान छैन केही मलाई साथी बस यति जान्दछु, हरफ मिलाउछु मनको व्यथा पखाल्छु साथी मनको व्यथा पखाल्छु साथी ।।१।।

जीवनका केही पाटा भुलेकै बेश साथी रोदनका पाटाहरुलाई पन्छाएकै बेश साथी शत्रु हैन शत्रुता सखाप पार्दै जाउ साथी संघर्ष जीवन हो, हाँसी हाँसी जिउ साथी हाँसी हाँसी जिउ साथी ।।२।।

हाँसेको हुन्छु सँधै एक नजर लगाउ साथी भ्रममा भने नपर, भित्र भित्र पिरोलिएको छु साथी पुरुषवादी समाजमा दासत्वको मान गर्दै छु साथी तर त्यसैमा म दिन दिनै पिसिदै छु साथी, म दिन दिनै पिसिदै छु ।।३।।

जीवनको अर्थ धेरैले व्याख्या त गर्छन् साथी तर केवल आफ्नो भोगाइ नै जीवन हो साथी नाना इच्छा, र ईष्र्यामा किन पगाल्नु मन साथी त्यो त केवल बाचुन्जेलको खेलौना हो साथी केवल बाचुन्जेलको खेलौना हो साथी ।।४।।

सिमित हैन असिमित सपना त धेरै नै हुन्छन् साथी तर छुनै नसकिने चन्द्रमा देखेर लोभिनु हुन्न साथी सतिको आशुले भिजेको माटोमा न्यायको अपेक्षा नगर्नु साथी अन्यायमा हौसला र हिंसामा हास्नेको कमी छैन साथी हिंसामा हास्नेको कमी छैन साथी ।।५।।

भन्छन् अचानोको व्यथामा खुकुरी अनविज्ञ हुन्छ रे ! साथी सुन्नेले होर ! देख्नेले विचाराको उपमा दिँदा रैछन् साथी त्यसैले सुन ! मन्थराको कमी छैन यहाँ साथी आफन्त नै एकदिन ठूलो शत्रु बनेर आउनेछन् साथी ठूलो शत्रु बनेर आउनेछन् साथी ।।६।।